Siała baba mak...

Siała baba mak, nie wiedziała jak.
Wszystkich swoich studentów darzę nieokiełznana miłością. Nie jest ważne - stary czy młody, brzydki czy ładny, mądry czy mniej mądry. Spalam się w tym strasznie ale inaczej nie potrafię. Mam wrażenie, że na każdym spotkaniu dokonuję sekcji na swoim ciele i przewracam go na drugą stronę, z tego powodu po 3 godzinach zajęć bywam kompletnie nieprzytomna i urobiona jak górnik po szychcie. Nagrodą są słowa - Co? Już? Koniec???.
Nie wiedziałam, że to działa w obie strony. Zasiałam i zebrałam. Kiedy już tak całkiem zapadłam się w głąb najczarniejszej czerni otrzymałam: własnoręcznie pieczony chleb /wykonany przez najstarsza kursantkę/, piękne zdjęcie wykonane SPECJALNIE DLA MNIE, kilka ciepłych listów,prawdziwe ruskie pierogi ręcznej roboty i małe złote serdeuszko, a nawet LAURKĘ! - no? i jak tu nie kochać ludzi?
Tym samym postanowiłam wrócić do życia i ustawić się pionowo. Wszystkich serdecznie pozdrawiam i kończę z marudzeniem.

Baba co sieje, jest olejem na płótnie:)

PRZYCZYNĄ DESZCZU JEST ROZŁOŻENIE PARASOLA?

Parasol nie chroni od łez

Tak dobrze bez niego jest

Bo lepiej nie wiedzieć

Co spływa mi z rzęs

Czy łzy

Czy deszcz

Czy łzy

Czy deszcz

Parasol nie chroni od łez

/Jonasz Kofta

A na obrazie znajduje sie pan Goździkiewicz. Bardzo go lubię.

Bajka o Męczysławie.

Wyobraźcie sobie niedużą kobietę, skuloną w pół, ciągnącą za sobą na grubym powrozie ogromny wóz napakowany ludźmi.
Ludziska stoją sobie niedbale, podgryzają kiełbasę z chrzanem, uśmiechają się mile i wesoło strzelają z bata.
A któż tam wierci się na koźle?
W pierwszym rzędzie tańczący kazaczoka Rodzice Moi Kochani, mamusia z wielkim hasłem „Rodzinie trzeba pomagać” i tatuś poprawiający okulary z odezwą o wdzięcznym tytule "Należy" , następnie niosące potargane spodnie dziecię, zmarszczony i kręcący głową mąż, szczebioczące ciocie, ujmująco mili kuzyni i kuzynki, nieco nadęta teściowa, kilku szczerzących się pracodawców, wymagający studenci, i chlapiące śliną psy . Znajomi już spadli z wozu ale wciąż próbują się na niego dostać. O…jeden już się wspina. Spadł. Hihi…ależ wzniecił kurz. Nie, nie… trzyma się mocno, aż mu kostki u rak zbielały. O, już się sprytnie podciągnął na rękach i mimo, że nogi nieco mu się wloką po kamienistej drodze to nie puszcza.
Coś śpiewają?
Aaa…śpiewają – Czarny Wpieprzu ty nasz, kochamy cię!! Słoneczko ty nasze, zawsze uśmiechnięte, kochamy cię!
Ale można usłyszeć też basowe:
„A ty wołku, blond wołku, dobrze mi orzesz…od świtania jak do nocki stanęły zoooorzeeee”
Czarny Wpieprz wciąga powietrze i posuwa się wolno, noga za nogą…
- Co tak wolno córeczko? Szybciej tymi kulaskami przebieraj, szybciej!
A wóz rośnie i rośnie, co chwila wskakuje na niego jakiś nowy miłośnik, aż w końcu sznur pęka i wszyscy wpadają do rzeki. Czarny Wpieprz ogląda się do tyłu, prostuje się i uśmiechnięty odbiega w podskokach. Wie, że trochę to potrwa zanim się wszyscy wygrzebią, a że ręki nie podał, że po raz pierwszy nie pomógł? Powie, że się zamyślił.
Niestety, tak dawno nie biegał wolno, że zaraz złapał katar.

Ewy przypadki czyli Miłość to sprawa idealna, małżeństwo - realna.

Przypadek pierwszy:

- Wyjdź gdzieś, poznaj kogoś… - mówiła mama do Ewuni – ciągle tylko siedzisz w domu.
Jesteś młoda, ładna powinnaś się bawić i poznać jakiegoś przystojnego młodzieńca.

Poszła. Poznała. I dopadł ją pech – wyszła za mąż z wielkiej miłości. Mąż przystojny, wysoki, może nieco zbyt szczupły ale za to z bujną, gęstą czupryną. No i przede wszystkim zakochany. Już w 3 miesiące po pierwszej randce zaproponował małżeństwo, na które Ewa zgodziła się z radością i nadzieją na lepsze jutro. Niestety, jak to zwykle bywa z przystojnymi – zdradzał. Pierwsza zdrada nastąpiła już 3 tygodnie po wspaniałym weselisku, w czasie podróży poślubnej. Mąż w podróż jechać nie chciał i zaproponował, żeby Ewunia zabrała w tą upojną podróż swoją własną mamusię, a on tymczasem zostanie w domu i zrobi generalne przemeblowanie gniazdka miłości. Cóż miała robić świeża panna młoda? Pojechała zwiedzać Kazimierz nad Wisłą w towarzystwie naindyczonej i rozbawionej nieco mamusi. Czas spędziły spacerując pod ramię głównym deptakiem i obserwując całujące się na ławkach pod drzewami szczęśliwe parki. Po powrocie do domu zastały pobojowisko – sterty brudnych naczyń, ciuchy zaścielające całą podłogę w łazience, pustą lodówkę i długie włosy na haftowanej w aniołki poduszce świeżo zakupionego łoża małżeńskiego, ze złoceniami u wezgłowia.
- Skąd te włosy? – zapytała trzeźwo Ewa swojego nieogolonego oblubieńca, trzymając w palcach kręcony, czarny loczek.
- Jakie włosy? A, to…kolega wpadł ze swoją dziewczyną, to użyczyłem im łóżka. Przestań być podejrzliwa jak każda baba – zmarszczył brwi i podrapał się po kilkudniowym zaroście, ziewając przy tym niemiłosiernie.
Ewa już dawno postanowiła być żoną wspaniałą, zamilkła więc i przełknęła piekącą gulę, która pojawiła się w jej gardle i cisnęła się w stronę wyjścia, żeby eksplodować w zetknięciu z kwaśnym powietrzem pokoju.
Rozpoczęli wspólne życie we trójkę. Teściowa, która jeszcze dzień przed ślubem była wspaniałą mamulą, której oblubieniec nigdy nie posiadał, teraz przeistoczyła się w jego oczach w ziejącego jadem potwora, którego unikał jak diabeł wody święconej; mieszkanie, które miało łączyć dwa serca spragnione miłości stało się więzieniem, z którego uciekał kiedy tylko mógł.

Z czasem lojalne koleżanki zaczęły informować Ewę o tym, że miały okazję zobaczyć jej szanownego małżonka to tu, to tam z tą lub tamtą panią. W końcu Ewa nie wytrzymała, wygarnęła wszystko co jej na sercu leżało i w zamian usłyszała ogłuszająca prawdę:
- Tak, wiesz…no spotykam się z różnymi tam…a co ty się nigdy nie spotykasz?
- Prywatnie i pokątnie? Nigdy!! Od czasu kiedy jestem twoją żoną nie chadzam na randki!
- Wiesz…może mamy inne charaktery…
- Tak! Ty jesteś dziwkarzem, a ja nie!
- Ja ci nie bronię…
- Czego?
- No, żebyś się z kimś spotykała. Wyjdź gdzieś, poznaj kogoś…jesteś jeszcze młoda, to sobie kogoś znajdziesz….
Tej nocy Ewa i jej pierwszy małżonek pakowali do pudełek wiano niewiernego.

Wielkanocy Czas - trochę prywaty

Ufff...zdążyłam z jajami tuż przed Świętami!Wszystkim Wszystkiego Dobrego!Mam jaja i turlam w Waszą stronę:

Aniu - Tobie na zajączka więcej czasu dla siebie, i żeby praca wyszła prima sort!
Wspieram Cię mocno!
Marzyniu - niech żyje czas bez bólu pleców, szczególnie że będzie w końcu lepszy czas. Trzymam za Was kciuki.
Magento - żeby Nietoperz się rozrósł do niespotykanych rozmiarów! I napisz koniecznie doktorat z tych kropielnic, temat już jest:)
Tami, Davi, Riverman - kolorowych jajek!
Żuczku - uśmiechu na każdy dzień roku!
Lelevino - czekam na szelest kartek!
Anaste, Duszko - dobrego czasu z rodziną!
Reg - więcej optymizmu!

Wszystkim znajomym blogowym - WESOŁEGO JAJA i wspaniałych tekstów na blogach. Zwolnijmy trochę przez te parę dni, co? Mam tyły w czytaniu, muszę dogonić czas przeszły.:)Ściskam wszystkich co widać na załączonym obrazku!